2018-2019

Evenals vorig seizoen een matige bezetting. 15 spelers maar na een afmelding van Rinus Pankow wegens ziekte nog maar 14. EWnig ronselwerk was nog goed voor twee aanvullingen dus 16 man. Jamy Rossen, toch aanwezig, werd in poule A toegevoegd en Raymond Eckel verving Pankow in poule C.

In poule A met titelverdediger Ronald van Geyt, Meerten Dallinga, Arjan en Jamy Rossen leverde twee duidelijke plaatsingen op voor de twee eerst genoemden. De verwachting was niet anders. Van Geyt won van Jany Rossen met 25-9 en en met 25-16 van Arjan Rossen. Pas tegen Dallinga was er sprake van strijd maar ook die won Van Geyt met 25-21. Dallinga won zijn partijen tegen Arjan Rossen met 25-10 en met met 25-11 van Jamy.

In poule B acteerden Joey de Kok, Martin Sturm, Sylvia Eckel en Chris Mijnsbergen. Wat de eerste plaats betreft al evenmin strijd. Joey de Kok titel favoriet first class, won met 25-8 van Eckel, met 25-4 van Sturm en met 25-11 van Mijnsbergen. Achter zijn rug was er wel sprake van strijd. Martin Sturm won met 25-15 van Eckel en 25-18 van Mijnsbergen en werd tweede. Sylvia Eckel won van Mijnsbergen en werd derde in de poule.

Poule C gaf met Peter van der Elst, Raymond Eckel, Rinus Kramer en Wim de Kok tot nu toe de meeste spanning te zien. De eerste poule ronde werd twee keer gelijk gespeeld. Eckel - Van der Elst en De Kok - Kramer werden allebei 25-25 in 69 en 49 beurten. De tweede ronde won Eckel van Rinus Kramer met 25-20 in 60 en Van der Elst met 25-24 van Wim de Kok in 55. De slotronde moest De Kok winnen om in het toernooi te blijven maar dat kwam er niet van.  Ecxkwel bleek veel te sterk bij een bijzonder zwak optreden van de Kok, 13-25. Van der elst tenslotte versloeg Rinus Kramer en werd daarmee poule winnaar. Voor Eckel.

Poule D. Hier lagen de kaarten een stuk duidelijker. Onur Can begon met een zege op Arjo Hollestelle, 25-18 en Piet Kock won soeverein van Martijn Hendriksen 25-12. De tweede ronde was Kock ook te sterk voor Can met 25-15 en won Hollestelle nipt met 25-23 van Hendriksen na liefst 67 beurten. De slotronde stelde orde op zaken door winst van Can op Hendriksen met 25-14 in 27 en verrassend van Hollestelle op een uitgebluste Kock met 25-17. Verschil maakte het voor de koppositie niet die ging naar Kock voor Can.
Acht spelers voor de kwartfinale, Joey de Kok, Meerten dallinga, Ropnald van geyt, Peter van der elst, Onur Can, Martin Sturm en Raymond Eckel.

Een vreemde indeling volgde. Waar ieder zichzelf respecterend toernooi de koppels bindt op basis van 1-8, 2-7 enz. Werden hier de nummers van de ene poule gekoppeld aan de nummer 2 van de andere. Een groot risico en ook wel een beetje onrecht voor de echte kanshebbers. Bijvoorbeeld de partij tussen Meerten Dallinga en Joey de Kok had evengoed de finale kunnen zijn maar kon het nu nooit meer worden. Een van de twee zou eruit gezet worden. In dit geval Meerten Dallinga die na een gelijk opgaand gaan begin de hele tweede helft had geleid maar Joey de Kok bij de stand 22-27 met 8 zag finishen.
Onur Can versloeg Peter van der elst met 30-13, Pioet Kock Raymond Eckel met 30-25 en Ronald van Geyt Martin Sturm met 30-14. De discussie hierover was volgens wedstyrijdleider Chris Mijnsbergen onterecht omdat het verloop van de wedstrijd vooraf duidelijk was en nog eens uitgelegd. Toen klaagde er niemand.

De halve finales brachten Joey de Kok tegen Onur Can en Piet Kock tegen Ronald van Geyt.
De eerste halve finale was niet echt spannend Joey de Kok klopte royaal Can met 30-22. Op de andere tafel een zinderende partij. Piet Kock versloeg Van Geyt met een punt verschil en hield daarmee de titelverdediger uit de finale.
Jungster Joey de Kok in de slotronde tegen good old Piet Kock.
Na een zeer aarzelend begin van De Kok nam Piet Kock het heft in handen met 14-7 maar dat was van korte duur toen Joey een serie van 7 maakte en meteen erop en erover ging. Bij 23 -20 voor De Kok maakte hij nog een serie van 6 en struikelde op de matchbal. Die kwam er kort daarna toch. Kock was toen al uitgeblust maar werd een fraaie tweede.

Eindstand:
1. Joey de Kock
2. Piet Kock
3. Onur Can
4. Ronald van Geyt
5. Meerten Dallinga 
6. Martin Sturm
7. Raymond Eckel
8. Peter van der Elst.

 

 

 

Realisatie: TiDi Graphics